Bolończyk (bolonka włoska) — charakter, cena, zdrowie i żywienie rasy

Bolonczyk (bichon bolognese, bolonka wloska) to maly biały pies do towarzystwa z grupy bichonów (FCI grupa 9) — wzrost ~25–30 cm, waga ~2,5–4 kg, żyje średnio 12–14 lat. Pochodzi z włoskiej Bolonii i wyróżnia się puszystą, watowatą, kosmykową szatą, która nie opada gładko. To rasa dla osób szukających spokojnego, łagodnego i mocno przywiązanego do opiekuna kompana — idealna do mieszkania, dla seniorów i rodzin, które są dużo w domu.

Skąd pochodzi bolonczyk?

Bolonczyk to jedna z najstarszych włoskich ras salonowych, wywodząca się z miasta Bolonia.

Bichon bolognese od stuleci był psem arystokracji i dworów — towarzyszył włoskiej szlachcie już w czasach renesansu, a jego wizerunki pojawiają się na obrazach mistrzów malarstwa. W odróżnieniu od psów użytkowych nigdy nie był hodowany do pracy, lecz wyłącznie do towarzystwa i dotrzymywania bliskości człowiekowi.

Wzorzec FCI zalicza bolonczyka do grupy 9 — psy do towarzystwa, sekcja bichonów, obok maltańczyka, bichon frisé i hawańczyka. To rasa rzadka, również w Polsce, gdzie spotyka się ją zdecydowanie rzadziej niż blisko spokrewnionego maltańczyka.

Wygląd i szata — watowata, nie jedwabista

Najbardziej rozpoznawalną cechą bolonczyka jest puszysta, watowata szata tworząca luźne kosmyki.

W odróżnieniu od maltańczyka, którego sierść jest prosta, jedwabista i opada gładko niczym kurtyna, szata bolonczyka jest długa, ale „watowata" — formuje się w luźne pukle i kosmyki, które odstają od ciała i nadają psu charakterystyczny, puchaty kształt. Kolor jest czysto biały, bez plam.

Bolonczyk to pies niewielki, ale o mocnej, kwadratowej sylwetce. Ważną zaletą jest to, że rasa praktycznie nie linieje — wypadający włos nie opada na podłogę, lecz pozostaje w okrywie i trzeba go wyczesać. Dlatego bolonczyk bywa polecany osobom wrażliwym na sierść, choć żadna rasa nie jest w pełni hipoalergiczna.

Charakter bolonczyka

Bolonczyk jest spokojniejszy i bardziej powściągliwy niż maltańczyk — łagodny, inteligentny i mocno przywiązany do opiekuna.

To pies cichy i zrównoważony, który nie należy do najbardziej ruchliwych ras salonowych. Wobec obcych bywa początkowo rezerwowany i obserwujący, ale w domu jest czuły i towarzyski. Świetnie odczytuje nastroje człowieka i lubi po prostu być blisko — często przez cały dzień podąża za swoim opiekunem.

Odwrotną stroną tej silnej więzi jest to, że bolonczyk źle znosi samotność. Zostawiany na długo sam może popadać w lęk separacyjny, objawiający się wyciem czy niszczeniem. Stopniowe przyzwyczajanie szczeniaka do krótkich rozstań pomaga temu zapobiec — więcej w artykule o lęku separacyjnym u psa.

Dla kogo jest bolonczyk?

Bolonczyk to idealny pies do mieszkania dla osób, które są dużo w domu i szukają spokojnego kompana.

Bolonczykowi wystarczą spokojne, codzienne spacery i zabawa w domu. Nie jest psem dla osób szukających sportowego towarzysza do biegania, lecz dla tych, którzy cenią bliskość, spokój i niewielkie wymagania ruchowe.

Zdrowie i choroby rasy

Bolonczyk to rasa uznawana za zdrowa i długowieczną, ale jak u wielu małych ras zdarzają się typowe problemy.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na higienę jamy ustnej oraz na aparat ruchu — przy kulawiźnie lub „przeskakiwaniu" kolana należy zgłosić się do weterynarza; więcej w artykule o zwichnięciu rzepki u psa. Ten artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej — diagnozę i leczenie zawsze ustala lekarz.

Pielęgnacja i szczotkowanie

Watowata szata bolonczyka wymaga regularnego czesania, bo bez niego szybko się filcuje i kołtuni.

• Szczotkowanie: codziennie lub co drugi dzień, grzebieniem o szeroko rozstawionych zębach i szczotką typu pudlówka.
• Kąpiel: co 3–4 tygodnie, łagodnym szamponem dla psów; po niej dokładne osuszenie i wyczesanie.
• Okolice oczu: codzienne przemywanie usuwa zacieki łzowe widoczne na białej sierści.
• Łapy i higiena: skracanie włosa między opuszkami, kontrola pazurów i zębów.

Ponieważ rasa praktycznie nie linieje, cały „opadający" włos zostaje w okrywie — to właśnie dlatego regularne wyczesywanie jest tu obowiązkowe. Praktyczne wskazówki znajdziesz w poradniku jak szczotkować psa.

Czym karmić bolonczyka — w skrócie

Bolonczyk potrzebuje karmy dla małych ras o małym rozmiarze krokieta i dobrze przyswajalnym białku, podawanej w 2–3 posiłkach dziennie.

Drobna szczęka i skłonność do kamienia nazębnego sprawiają, że warto zwrócić uwagę na rozmiar i strukturę karmy oraz higienę zębów. Kontrola wagi jest istotna — nadwaga obciąża delikatne stawy małego psa. Przy zaciekach pod oczami pomaga lekkostrawna dieta i stały dostęp do świeżej wody. Szczegóły w poradniku o karmie dla małych ras poniżej.

Zobacz karmy dla małych ras →

Ile kosztuje bolonczyk?

Szczenię bolonczyka z hodowli zarejestrowanej w ZKwP/FCI kosztuje orientacyjnie 4 000–7 000 zł.

Cena zależy od rodowodu, renomy hodowli i pochodzenia rodziców. Bolonczyk jest w Polsce rasą rzadką, więc na szczenię z legalnej hodowli często trzeba poczekać w kolejce. Warto wybrać hodowcę zrzeszonego w ZKwP/FCI, który przebadał rodziców pod kątem zdrowia (rzepki, oczy) i pokazuje warunki, w jakich wychowują się szczenięta. Niskie ceny z ogłoszeń bez rodowodu zwykle oznaczają pseudohodowlę.

Najczęstsze pytania o bolonczyka

Podsumowanie

Bolonczyk (bolonka włoska) to spokojny, łagodny i mocno przywiązany do opiekuna biały pies salonowy z grupy bichonów. Jego watowata, niełysiejąca szata wymaga codziennego czesania, ale w zamian rasa praktycznie nie gubi sierści. To znakomity kompan do mieszkania, dla seniorów i osób, które są dużo w domu — pod warunkiem, że nie zostawia się go samego na długie godziny.

To rasa zdrowa i długowieczna; przy odpowiedniej diecie dla małych ras, higienie zębów i kontroli wagi bolonczyk może towarzyszyć rodzinie nawet kilkanaście lat.