Dysplazja stawu biodrowego u psa — objawy, leczenie, dieta

Jakie są objawy dysplazji stawów biodrowych u psa?

Typowe objawy to kulawizna i sztywność, zwłaszcza po odpoczynku, niechęć do biegania, skakania i wchodzenia po schodach, charakterystyczne „królicze" skoki (odpychanie się obiema tylnymi łapami naraz), kołysanie zadu oraz stopniowy zanik mięśni ud. Pies może reagować bólem przy dotyku bioder. Objawy mogą pojawić się u młodego psa dużej rasy albo dopiero z wiekiem.

Jak rozpoznaje się dysplazję u psa?

Dysplazję rozpoznaje się na podstawie objawów, badania ortopedycznego oraz zdjęcia RTG bioder wykonanego zwykle w znieczuleniu, by precyzyjnie ocenić dopasowanie głowy kości udowej do panewki. U psów ras predysponowanych stosuje się też badania przesiewowe przed rozrodem. Rozpoznanie i stopień zaawansowania określa weterynarz.

Czy psa z dysplazją można wyleczyć?

Dysplazja to wada wrodzona, której nie da się całkowicie cofnąć, ale w większości przypadków da się skutecznie kontrolować, by pies żył bez bólu i aktywnie. Leczenie zachowawcze obejmuje kontrolę wagi, odpowiednią aktywność, fizjoterapię, suplementy na stawy i leki przeciwbólowe. W ciężkich przypadkach rozważa się leczenie operacyjne. Im wcześniej wdrożone postępowanie, tym lepiej.

Jak dieta wpływa na dysplazję stawów u psa?

Najważniejsza jest kontrola wagi — każdy nadmiarowy kilogram dodatkowo obciąża chore stawy, dlatego utrzymanie szczupłej sylwetki to podstawa. U szczeniąt dużych ras kluczowe jest niezbyt szybkie tempo wzrostu, czyli karma odpowiednia dla dużej rasy i unikanie przekarmiania oraz nadmiaru wapnia. Pomocne są suplementy wspierające stawy (glukozamina, chondroityna, omega-3).

Które rasy psów chorują na dysplazję?

Dysplazja dotyczy najczęściej dużych i olbrzymich ras, m.in. owczarka niemieckiego, labradora, golden retrievera, berneńskiego psa pasterskiego, rottweilera czy nowofundlanda. To choroba o podłożu genetycznym, na którą wpływają też tempo wzrostu, waga i aktywność. Może wystąpić także u mniejszych psów, choć rzadziej. Wybór szczeniaka od rodziców z badanymi biodrami obniża ryzyko.

Czy pies z dysplazją może się ruszać i biegać?

Tak, ruch jest wręcz potrzebny — ale powinien być umiarkowany i regularny, by wzmacniać mięśnie stabilizujące staw bez jego przeciążania. Zaleca się spokojne, dłuższe spacery oraz pływanie, które odciąża stawy, a unika gwałtownych zrywów, skoków i zabaw z ostrym hamowaniem. Plan ruchu i fizjoterapii najlepiej ustalić z weterynarzem.