Padaczka u psa — napady, co robić i leczenie

Padaczka u psa to skłonność do nawracających napadów drgawkowych, podczas których pies traci kontrolę nad ciałem — pojawiają się drgawki, sztywność, ślinienie, czasem utrata przytomności i bezwiedne oddanie moczu. Najczęstsza jest padaczka idiopatyczna (bez uchwytnej przyczyny), ujawniająca się zwykle między 1. a 5. rokiem życia. Choroby nie da się wyleczyć, ale u większości psów dobrze kontroluje się ją lekami. Poniżej: jak wygląda napad, co robić i jak wygląda leczenie.

Jak wygląda napad i co robić

Podczas napadu najważniejsze jest zachowanie spokoju, zabezpieczenie psa przed urazem i niewkładanie mu niczego do pyska.

Typowy napad to drgawki całego ciała, sztywność, „pływackie" ruchy łap, ślinienie i często utrata przytomności oraz bezwiedne oddanie moczu lub kału. Odsuń od psa twarde i ostre przedmioty, przyciemnij światło, mów cicho i nie próbuj go przytrzymywać ani wyciągać języka — to grozi pogryzieniem. Zmierz czas trwania i jeśli możesz, nakręć film. Po napadzie pies bywa zdezorientowany przez kilka–kilkadziesiąt minut. Napad trwający ponad 5 minut lub kilka napadów pod rząd to stan zagrożenia życia — jedź do weterynarza natychmiast.

Przyczyny, diagnostyka i leczenie

Najczęstsza jest padaczka idiopatyczna, ale napady mogą też wynikać z innych chorób, dlatego potrzebna jest diagnostyka.

Weterynarz wyklucza inne przyczyny napadów (zatrucia, choroby wątroby, niedocukrzenie, guzy, urazy) na podstawie wywiadu i badań. Padaczki nie da się wyleczyć, ale u większości psów dobrze kontroluje się ją lekami przeciwpadaczkowymi podawanymi codziennie, o stałych porach — przerwanie ich na własną rękę jest niebezpieczne. Pomaga stały rytm dnia, unikanie stresu i prowadzenie „dzienniczka napadów". Dieta sama nie leczy padaczki, choć u części psów stosuje się wspomagająco diety specjalne — zawsze w porozumieniu z weterynarzem.

Najczęstsze pytania o padaczkę u psa

Podsumowanie

Padaczka u psa to nawracające napady, które wyglądają groźnie, ale u większości psów udaje się je dobrze kontrolować. Podczas napadu zachowaj spokój, zabezpiecz otoczenie i nie wkładaj psu nic do pyska, a długi lub seryjny napad potraktuj jako stan nagły. Diagnostyka wyklucza inne przyczyny, a leczenie to codzienne leki i stały tryb życia. Prowadź dzienniczek napadów i nigdy nie odstawiaj leków bez konsultacji z weterynarzem.