Pekińczyk (Pekingese) to mała rasa psa ozdobnego z grupy 9 FCI, pochodząca z Chin — o wzroście 15–23 cm i wadze do około 5–5,5 kg, żyjąca średnio 12–15 lat. Słynie z bujnej grzywy wokół szyi i dostojnego, niezależnego usposobienia. To pewny siebie, odważny i lojalny pies do towarzystwa, bywający nazywany „kotem wśród psów". Jako rasa brachycefaliczna źle znosi upał, wymaga starannej pielęgnacji długiej sierści, higieny fałdu na pysku i okolic oczu oraz żywienia z kontrolą wagi.
|
✓ Zalety rasy
|
⚠ Wyzwania
|
Skąd pochodzi pekińczyk?
Pekińczyk pochodzi z Chin, gdzie przez stulecia był psem cesarskiego dworu i symbolem prestiżu.
To jedna z najstarszych ras ozdobnych świata. W cesarskich Chinach pekińczyki były otaczane szczególną czcią — uchodziły za psy świątynne i dworskie, a ich posiadanie poza pałacem bywało zakazane pod surowymi karami. Dostojny, lwi wygląd nawiązywał do buddyjskiej symboliki lwa, stąd bywały nazywane „psami lwami". Do Europy trafiły w drugiej połowie XIX wieku, po czym szybko zdobyły popularność na dworach i salonach. Wzorzec FCI zalicza pekińczyka do grupy 9 — psów ozdobnych i do towarzystwa.
Jak wygląda pekińczyk — bujna grzywa
Pekińczyk to mały, lecz masywny w wyrazie pies o krótkim pysku, dużych oczach i długiej, gęstej sierści z bujną grzywą wokół szyi.
Znakiem rozpoznawczym rasy jest obfita grzywa otaczająca głowę i szyję, która nadaje psu lwi, dostojny wygląd. Sylwetka jest niska, zwarta i lekko cięższa z przodu, o charakterystycznym, kołyszącym chodzie. Sierść występuje w różnych kolorach. Pysk jest krótki i spłaszczony — to cecha brachycefaliczna, która wpływa na oddychanie i tolerancję upału. Duże, wypukłe oczy są wyraziste, ale jednocześnie wrażliwe i podatne na urazy. Cała szata, a zwłaszcza grzywa, wymaga regularnej, częstej pielęgnacji.
Jaki charakter ma pekińczyk?
Pekińczyk to pies dostojny, niezależny, pewny siebie i odważny — lojalny wobec opiekuna, ale uparty i bywający nazywany „kotem wśród psów".
To rasa o silnym charakterze i poczuciu własnej godności. Pekińczyk jest oddany swojemu człowiekowi, ale nie jest psem nadmiernie wylewnym ani usłużnym — sam decyduje, kiedy chce bliskości. Bywa uparty i wybiórczy w posłuszeństwie, dlatego wymaga cierpliwego, konsekwentnego i łagodnego wychowania bez wymuszania. Jest czujny i odważny, potrafi reagować na obcych. Nie jest typowym psem dla małych dzieci — nie znosi szarpania i nadmiernej zabawy. Najlepiej czuje się w spokojnym domu, gdzie traktuje się go z szacunkiem.
Ile waży pekińczyk i jak rośnie szczeniak?
Dorosły pekińczyk waży do około 5–5,5 kg (maksymalnie około 6 kg), a w fazie wzrostu kluczowe jest kontrolowane, stabilne przybieranie na wadze.
Jako rasa mała pekińczyk osiąga dorosłą masę stosunkowo szybko, zwykle około pierwszego roku życia. Nadwaga jest u tej rasy szczególnie niebezpieczna — dodatkowe kilogramy obciążają drobne stawy i kręgosłup, a przede wszystkim pogarszają i tak ograniczone oddychanie. Poniższa tabela podaje orientacyjne wartości; faktyczna masa zależy od płci i linii hodowlanej.
Więcej o prawidłowym żywieniu młodego psa znajdziesz w artykule czym karmić szczeniaka.
Ile kosztuje pekińczyk?
Szczeniak pekińczyka z hodowli pod patronatem ZKwP/FCI kosztuje orientacyjnie 2 000–5 000 zł.
Cena zależy od rodowodu, linii hodowlanej, osiągnięć wystawowych rodziców oraz wykonanych badań zdrowotnych. W przypadku rasy brachycefalicznej szczególnie warto wybierać hodowle, które dbają o umiarkowaną budowę pyska i kondycję oddechową rodziców. Bardzo niska cena zwykle oznacza brak badań lub hodowlę bez nadzoru związku kynologicznego, co przy pekińczyku może oznaczać poważne, kosztowne problemy zdrowotne — zwłaszcza oddechowe i okulistyczne — przez całe życie psa.
Na co choruje pekińczyk?
Pekińczyk jako rasa brachycefaliczna jest predysponowany do problemów oddechowych (BOAS), nietolerancji upału, chorób oczu, zapalenia fałdu nosowego oraz problemów z kręgosłupem i rzepką.
Krótki pysk wiąże się z zespołem oddechowym ras brachycefalicznych (BOAS), objawiającym się chrapaniem, sapaniem i nietolerancją wysiłku, a w upale — ryzykiem groźnego udaru cieplnego. Duże, wypukłe oczy są podatne na urazy, owrzodzenia rogówki (więcej w artykule wrzód rogówki u psa) oraz suche oko (zobacz suche oko (KCS) u psa). Częsty jest też stan zapalny fałdu nad nosem, zwichnięcie rzepki, problemy z kręgosłupem oraz trudne porody. Profilaktyka udaru jest u tej rasy kluczowa — omawiamy ją w poradniku udar cieplny u psa.
Pekińczyk jako rasa krótkopyska bardzo źle znosi upał i łatwo się przegrzewa. Głośne sapanie, intensywne dyszenie, sinawe dziąsła, osłabienie lub utrata przytomności to objawy udaru cieplnego — stanu zagrażającego życiu. W ciepłe dni unikaj spacerów w słońcu i wysiłku, zapewnij chłód i stały dostęp do wody, nigdy nie zostawiaj psa w nagrzanym samochodzie. Jak reagować, opisujemy w poradniku udar cieplny u psa.
Pielęgnacja sierści i oczu pekińczyka
Długa, gęsta sierść pekińczyka wymaga codziennego lub niemal codziennego czesania, a okolice oczu i fałd na pysku — codziennej higieny.
Bujna szata, zwłaszcza grzywa, łatwo się filcuje za uszami, pod pachami i na kryzie, dlatego pekińczyka trzeba czesać regularnie i często. Część właścicieli decyduje się na krótsze strzyżenie dla wygody. Szczególnej uwagi wymaga fałd skórny nad nosem — należy go codziennie przemywać i osuszać, by zapobiec zapaleniu i podrażnieniu oczu. Duże, wypukłe oczy trzeba codziennie obserwować i przemywać; mrużenie, łzawienie czy matowienie rogówki to sygnał do wizyty u weterynarza. Dopełnieniem opieki jest higiena jamy ustnej — regularne szczotkowanie zębów chroni małą rasę przed kamieniem i chorobami dziąseł, o czym przeczytasz w poradniku jak dbać o zęby psa.
Czym karmić pekińczyka?
Pekińczyk potrzebuje lekkostrawnej, dobrze przyswajalnej diety o małym rozmiarze granulki dopasowanym do krótkiego pyska, z bezwzględną kontrolą porcji.
Krótki pysk utrudnia pobieranie i przeżuwanie pokarmu, dlatego mała, łatwa do uchwycenia granulka ma realne znaczenie. U pekińczyka kontrola wagi jest priorytetem — nadwaga dodatkowo obciąża i tak utrudnione oddychanie oraz drobne stawy i kręgosłup. Karma monobiałkowa, oparta na jednym źródle białka, ułatwia eliminację nietolerancji pokarmowych i bywa dobrym wyborem dla psów o wrażliwym układzie pokarmowym lub skłonnej do problemów skórze. Kwasy omega-3 wspierają zdrową skórę i piękną szatę. Konkretną dietę i wielkość porcji najlepiej dobrać wspólnie z lekarzem weterynarii.
Najczęstsze pytania o pekińczyka
Podsumowanie
Pekińczyk to dostojny, niezależny i lojalny pies do towarzystwa — idealny dla spokojnego domu, który zaakceptuje jego charakter i zapewni staranną pielęgnację. To rasa o silnym charakterze i pięknej, wymagającej szacie, ale jako pies brachycefaliczny źle znosi upał i bywa obciążony problemami oddechowymi oraz okulistycznymi. Długie życie w zdrowiu zapewni mu ochrona przed przegrzaniem, kontrola wagi, codzienna higiena oczu, fałdu i zębów oraz lekkostrawna, dobrze dobrana dieta — zawsze konsultowana z lekarzem weterynarii.
Lekkostrawna karma z omega-3 i małą granulką dla małych ras.
Karmy monobiałkowe → Kłaczek z łososiem →