Wilczy pazur u psa — co to jest, pielęgnacja i usuwanie

Wilczy pazur u psa to dodatkowy, piąty pazur położony wyżej po wewnętrznej stronie nogi — szczątkowy odpowiednik kciuka, który u większości psów nie dotyka podłoża i nie ściera się podczas chodzenia. U części psów występuje tylko na przednich łapach, u niektórych ras także na tylnych, czasem podwójnie. Sam w sobie nie jest wadą ani chorobą, ale ponieważ rośnie bez naturalnego ścierania, łatwo się zawija, wrasta lub zahacza, dlatego wymaga regularnej kontroli i przycinania. Poniżej wyjaśniamy, czym jest wilczy pazur, u których ras występuje, jak o niego dbać, kiedy rozważa się usunięcie i co robić przy złamaniu.

Co to jest wilczy pazur u psa

Wilczy pazur to szczątkowy pierwszy palec, położony wyżej niż pozostałe pazury, na wewnętrznej stronie łapy — odpowiednik ludzkiego kciuka.

U większości psów występuje na przednich łapach i jest trwale przyrośnięty kością. Na tylnych nogach pojawia się rzadziej i bywa słabiej osadzony — czasem trzyma się jedynie na fałdzie skóry. Ponieważ podczas chodzenia nie dotyka podłoża, nie ściera się naturalnie jak pozostałe pazury i rośnie szybciej. To właśnie dlatego wymaga uwagi opiekuna: nieskracany potrafi zawinąć się w pętlę i wrosnąć w opuszkę, co jest bolesne i grozi infekcją. Ogólne zasady pielęgnacji pazurów opisujemy w poradniku jak obciąć psu pazury.

U których ras występuje wilczy pazur

Wilczy pazur może mieć każdy pies, ale niektóre rasy słyną z podwójnych wilczych pazurów na tylnych łapach, co bywa wpisane w ich wzorzec.

Poniższa tabela porządkuje typowe sytuacje. Pamiętaj, że obecność lub brak wilczego pazura nie świadczy o zdrowiu psa — to po prostu cecha anatomiczna:

Pielęgnacja i przycinanie

Wilczy pazur skracaj regularnie, częściej niż pozostałe, bo bez ścierania szybko się wydłuża i zawija.

Przy przycinaniu obowiązują te same zasady, co przy innych pazurach: skracaj tylko końcówkę, omijając ukrwioną i unerwioną część (tzw. żywe mięso). Jasny pazur ułatwia jej dostrzeżenie, ciemny utrudnia, więc lepiej skracać po troszku. Jeśli nie czujesz się pewnie, zabieg wykona weterynarz lub groomer. Przy okazji sprawdzaj całą łapę psa — czy nie ma zaczerwienienia, otarć między palcami czy zranionych opuszek. O kompleksowej pielęgnacji piszemy w artykule jak dbać o łapy psa.

Usuwanie wilczego pazura i pierwsza pomoc przy złamaniu

Usunięcie wilczego pazura to zabieg weterynaryjny rozważany głównie wtedy, gdy pazur jest luźny, nawracająco się rani lub wrasta — nie robi się tego rutynowo „dla wygody".

Decyzję i wykonanie zostaw lekarzowi; u dobrze osadzonych, zdrowych pazurów zwykle wystarczy pielęgnacja. Jeśli wilczy pazur się złamie lub oderwie, często krwawi i boli. Pierwsza pomoc to ucisk czystym gazikiem, by zatamować krwawienie, założenie psu kołnierza, by nie wylizywał rany, i wizyta u weterynarza — uszkodzony pazur bywa trzeba doczyścić lub usunąć, a ranę zaopatrzyć. Nie próbuj samodzielnie odrywać wiszącego pazura. Skoro mowa o łapach, regularnie zaglądaj też między palce i kontroluj opuszki, o czym piszemy w poradniku jak dbać o łapy psa.

Najczęstsze pytania

Podsumowanie

Wilczy pazur u psa to szczątkowy piąty pazur na wewnętrznej stronie łapy, odpowiednik kciuka. Najczęściej występuje na przednich nogach, rzadziej na tylnych, a u niektórych ras pasterskich bywa podwójny i wpisany we wzorzec. Nie jest wadą ani chorobą, ale ponieważ nie ściera się podczas chodzenia, rośnie szybciej i łatwo się zawija lub wrasta, dlatego wymaga regularnego skracania i kontroli.

Pielęgnuj go jak pozostałe pazury, skracając tylko końcówkę, a w razie wątpliwości poproś o pomoc weterynarza lub groomera. Usunięcie to zabieg lekarski rozważany przy luźnych, nawracająco ranionych lub wrastających pazurach, a nie rutyna. Złamany wilczy pazur zatamuj uciskiem, załóż psu kołnierz i jedź do lecznicy. Regularna pielęgnacja łap to najprostsza profilaktyka bólu i infekcji.