Zaćma u psa — objawy, przyczyny i operacja

Zaćma u psa to zmętnienie soczewki oka, które stopniowo pogarsza wzrok i w zaawansowanej postaci prowadzi do ślepoty. Objawia się białawym lub niebieskawym zmętnieniem źrenicy oraz niepewnym poruszaniem się, zwłaszcza w nowym otoczeniu. Może być wrodzona, dziedziczna, starcza lub wtórna do cukrzycy. Jedyną metodą przywrócenia wzroku jest operacja. Poniżej: objawy, przyczyny i leczenie zaćmy.

Objawy i przyczyny zaćmy

Najbardziej widoczny objaw to białawe lub niebieskawe zmętnienie źrenicy oraz pogarszający się wzrok.

Pies zaczyna wpadać na meble, jest niepewny w nowym otoczeniu, ostrożniej schodzi ze schodów i gorzej widzi o zmierzchu. Zaćma bywa wrodzona lub dziedziczna (u ras predysponowanych), starcza oraz wtórna do cukrzycy — u psów z cukrzycą rozwija się często i szybko. Warto odróżnić ją od stwardnienia jądra soczewki (sklerozy), naturalnego u seniorów szarawego odcienia oka, które zwykle nie odbiera wzroku. Rozpoznanie i różnicowanie należy do weterynarza, najlepiej okulisty.

Leczenie i życie psa z zaćmą

Jedyną skuteczną metodą przywrócenia wzroku jest operacyjne usunięcie zmętniałej soczewki — krople nie cofają zaćmy.

Zabieg (podobny do operacji zaćmy u ludzi) wykonuje weterynarz okulista po kwalifikacji; nie każdy pies się do niego nadaje. Jeśli operacja nie wchodzi w grę, psy świetnie radzą sobie bez wzroku dzięki węchowi i słuchowi — pomaga stałe rozmieszczenie mebli i misek, ostrożność na schodach oraz spokojne prowadzenie. Przy zaćmie cukrzycowej kluczowe jest leczenie cukrzycy. Nieleczona, „przejrzała" zaćma może wywołać bolesny stan zapalny oka, dlatego potrzebna jest kontrola okulistyczna.

Najczęstsze pytania o zaćmę u psa

Podsumowanie

Zaćma to zmętnienie soczewki, które stopniowo odbiera psu wzrok. Zwróć uwagę na białawe zmętnienie oka i niepewne poruszanie się, a u psów z cukrzycą badaj oczy regularnie. Wzrok przywraca tylko operacja — krople zaćmy nie cofają. Jeśli zabieg nie jest możliwy, pies dobrze funkcjonuje bez wzroku przy odrobinie dostosowania otoczenia. Diagnostykę i decyzję o leczeniu powierz weterynarzowi okuliście.