Beza

Poznaj historię naszej ambasadorki marki Kłaczek

W polskich schroniskach czeka dziś kilkadziesiąt tysięcy psów. Wiele z nich to tzw. trudne przypadki — z przeszłością, z bliznami, z zachowaniami których nie rozumiemy. Łatwo je skreślić. Łatwo powiedzieć że to zbyt wiele pracy, zbyt duże ryzyko, zbyt skomplikowane.

Piszemy historię Bezy w nadziei, że komuś doda odwagi. Że pokaże, że trudny przypadek to nie wyrok — to wyzwanie, które przy odrobinie cierpliwości, uwagi i miłości można odwrócić. Każdy zwierzak zasługuje na drugą szansę. Każdy.

To jest historia Bezy. I trochę nasza też.

Beza trafiła do schroniska w Jeleniej Górze w sierpniu 2023 roku. Miała około sześciu lat i za sobą życie, o którym wolelibyśmy nie wiedzieć zbyt wiele. Robaki, pasożyty, atopowe zapalenie skóry, wychudzenie. Częściowa utrata wzroku — efekt wieloletnich zaniedbań. Prawdopodobnie była źle traktowana przez większość swojego życia.

Poprzednia właścicielka wstydziła się jej wyglądu tak bardzo, że latem — przy ponad trzydziestu stopniach — okrywała ją kurtką. Nie po to żeby jej pomóc. Żeby nikt nie widział.

Pracownicy schroniska robili co mogli — kąpali ją, pielęgnowali, szukali dla niej domu. Lokalna cukiernia ze znajomymi zorganizowała zbiórkę na jej leczenie. Przy tej okazji dostała imię — Beza. Po prostu tak im przyszło. I zostało.

Beza była raz adoptowana, ale wróciła do schroniska. Każdy powrót to dla psa kolejny cios — nowe miejsce, nowi ludzie, znowu utrata czegoś co zaczęło wyglądać jak dom. Kiedy zobaczyliśmy jej ogłoszenie, sierść już trochę odrastała po miesiącach opieki schroniska. Ale oczy mówiły wszystko. To był wzrok psa, który przeszedł przez coś, czego nie powinien był przechodzić. Zdecydowaliśmy od razu.

Wzięliśmy ją w grudniu 2023 roku — z ciężką przeszłością i długą drogą przed nią.

Dopiero później, kiedy post o Bezie zaczął krążyć w internecie, ludzie zaczęli dodawać zdjęcia z sierpnia — jak wyglądała gdy po raz pierwszy trafiła do schroniska. Skulona pod drzwiami, wzrok wbity w podłogę. Plecy i zad niemal całkowicie bez sierści — goła, łuszcząca się, szara skóra. I ta kurteczka w środku lata. Długo siedzieliśmy nad tymi zdjęciami. Trudno było pogodzić to co widzieliśmy na ekranie z psem śpiącym już u nas w domu.

Pierwsze trzy miesiące były kulminacją wszystkiego przez co przeszła. Ciągłe biegunki, wymioty, problemy z trawieniem — to był efekt lat zaniedbań, ale też stresu po pobycie w schronisku, nieudanej adopcji i kolejnej zmianie domu. Beza musiała się na nowo uczyć czym jest bezpieczne miejsce. To zajmuje czas i odbija się na całym organizmie.

Wyprowadziliśmy ją przez dietę — gotowane posiłki, naturalne oleje, starannie dobrane karmy. Spędziliśmy wiele godzin na forach, webinarach, kursach o żywieniu psów. Uczyliśmy się razem z nią. Kiedy jelita się ustabilizowały i Beza zaczęła znowu ufać — zaczął się kolejny etap. Wzmacnianie organizmu i odbudowa sierści. Wtedy do jej diety weszły karmy peptydowe z hydrolizowanym łososiem. Peptydy kolagenowe odbudowują skórę i mieszki włosowe od wewnątrz, czego żaden szampon ani maść nie jest w stanie zrobić od zewnątrz. Równolegle jeździliśmy z nią regularnie na kąpanie, ozonowanie i pielęgnację sierści różnymi odżywkami — to wszystko razem, od wewnątrz i od zewnątrz, dawało efekt. Efekty przychodziły powoli — ale przychodziły. I nie przestawały nas zaskakiwać.

Dziś Beza wygląda jak owca. Naprawdę — ma tak gęstą, długą sierść że wszędzie są kłaki. Na kanapie, w samochodzie, na ubraniach. Kiedy otwieraliśmy pierwszy sklep stacjonarny w Kamiennej Górze, nazwa przyszła sama: Kłaczek. Bo tyle kłaków odrosło Bezie. Potem przyszedł sklep internetowy, potem drugi sklep stacjonarny w Wałbrzychu, a teraz CzystaKarma.pl.

Przez prawie dwa lata Beza nie była u weterynarza na żadnym leczeniu. Robimy regularne badania krwi — wszystko w normie. Żywienie zrobiło to, czego żaden lek by nie zrobił: odbudowało ją od środka.

Ma też lekką nadwagę — bo trochę przeholowaliśmy z łososiem podczas odbudowy sierści. Efekt uboczny, z którym teraz pracujemy.

Blizny psychiczne zostają. Nadal panicznie boi się odkurzacza, wody, głośnych dźwięków. Kiedy ktoś podniesie głos — ucieka. Kiedy rozbijamy skorupkę ugotowanego jajka — dźwięk wysyła ją w panikę na górne piętro. Nie wiemy co kryje się za tym dźwiękiem z jej poprzedniego życia. Wolelibyśmy nie wiedzieć. Obcych ludzi łapie od tyłu za nogi — jakby miała zakodowany jakiś stary uraz. Częściowo utraciła wzrok — widzi głównie poruszające się kształty z daleka. W naszym domu zna każdy centymetr z pamięci, ale w nowym miejscu wchodzi w meble i drzwi. Niektóre rzeczy zostają na całe życie.

To doświadczenie — te miesiące nauki i wyprowadzania Bezy do zdrowia wyłącznie przez dietę — dało nam coś czego się nie spodziewaliśmy. Zrozumienie jak ogromną rolę odgrywa żywienie w życiu psa. I przekonanie, że chcemy tą wiedzą dzielić się z innymi. Bez Bezy nie byłoby Sklepu Kłaczek. Bez Kłaczka nie byłoby CzystaKarmy. Wszystko zaczęło się od niej.

Dlatego jest na etykiecie naszej karmy. Na mokrej karmie Kłaczek Menu. Na bilbordzie w Wałbrzychu — ten sam pies, który rok wcześniej nie miał siły patrzeć ludziom w oczy.

Myślimy że jest z siebie dumna.

Beza jest jednym z tysięcy psów, które każdego dnia czekają w polskich schroniskach na swój wymarzony dom. Wiele z nich to właśnie takie przypadki jak ona — z przeszłością, z traumą, z zachowaniami, które mogą przestraszyć. Łatwo je pominąć. Łatwo wybrać szczeniaka bez historii.

Ale my wiemy jedno — nam udało się odmienić życie Bezy i zmienić jej świat. Przy odrobinie cierpliwości, uwagi i miłości nawet najtrudniejszy przypadek może się odwrócić. Te psy nie proszą o wiele. Proszą tylko o drugą szansę.

Jeśli historia Bezy doda komuś odwagi żeby zajrzeć do schroniska i nie bać się trudnego przypadku — to znaczy że ta strona spełniła swój cel.

— Założyciele CzystaKarma.pl i Sklepu Kłaczek